Wpływ wady cewy nerwowej na funkcjonowanie organizmu

Jedną z najczęstszych wad cewy nerwowej jest rozszczep kręgosłupa. Skutki fizjologiczne rozszczepu kręgosłupa zależą od lokalizacji wady w jej nasilenia. Lekka wada może być widoczna jedynie pod postacią niewielkiego wgłębienia w jednym z kręgów kręgosłupa i defektu skóry nad miejscem uszkodzenia. Taka zmiana nie ma żadnego wpływu na życie człowieka.

Poważniejszym skutkiem wady cewy nerwowej jest uwypuklenie się z kręgosłupa worka przepuklinowego zawierającego opony mózgowo-rdzeniowe (zabezpieczające błony, które otaczają mózg i rdzeń kręgowy) i płynu mózgowo-rdzeniowego (meningocele, czyli przepuklina oponowa).

W najcięższych przypadkach worek ten posiada także tkankę nerwową rdzenia kręgowego, mowa wtedy o przepuklinie oponowo-rdzeniowej (myelomeningocele).

Występuje duże ryzyko, że myelomeningocele wywołają paraliż. Osoba z taka wadą nie będzie mogła chodzić, nie będzie też panowała nad funkcją pęcherza ani wydalania stolca. Może także wstąpić wodogłowie, występujące, gdy krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego ulega zaburzeniu. Zaburzenie to wpływa z kolei często na sprawność intelektualną.

Pomiędzy tymi skrajnościami mieści się szeroki zakres możliwych upośledzeń. Schorzenie nie rozwija się z wiekiem- np. osłabienie mięśni nóg u niemowlęcia może utrudnić naukę chodzenia, jednak sprawność ruchowa w późniejszym życiu zależy w dużym stopniu od wyboru form usprawnienia ruchowego.

Plastyka chirurgiczna wady umożliwia pokrycie obnażonego worka przepuklinowego skórą, a założenie zastawki umożliwiającej drenaż płynu mózgowo-rdzeniowego zapobiega wodogłowiu lub przynajmniej zmniejsza jego skutki. Leczenie polega raczej na minimalizowaniu skutków choroby niż na jej usuwaniu.

Karolina J