
Wirus HIV należy do grupy tak zwanych retrowirusów. Oznacza to zawierają one dwuniciowe RNA jako materiał genetyczny. Wirus ten atakuje głównie limfocyty T-pomocnicze. Jego wiriony (pojedyncze wirusy) mają budowę kulistą i otoczone są otoczką lipidową, która zawiera liczne białka.
Wcześniej wspomniane lipidy oraz białka otoczki pochodzą od gospodarza co bardzo utrudnia rozpoznanie wirusa jako ciało obce, gdyż komórki odpornościowe nie są w stanie rozpoznać antygenów, czyli białek wirusów.
Wirus HIV powoli i stopniowo obezwładnia układ odpornościowy prowadząc do zniszczenia części limfocytów. Początkowo układ odpornościowy człowieka dobrze radzi sobie z nabytym intruzem i choroba jest bezobjawowa. Jednak wciąż walczący układ immunologiczny z biegiem lat słabnie. Następuje bowiem sytuacja, że zwalcza on sam siebie. Dzieje się to z powodu zabijania pomocniczych komórek T przez agresywne komórki T.
W pewnym momencie następuje załamanie się systemu odpornościowego gdyż zaczyna brakować komórek pamięci odpowiedzialnych za przechowywanie informacji o wzorcach antygenów, z którymi organizm już wcześniej się zetknął. Brakuje także limfocytów T pomocniczych. To wszystko powoduje, że w końcowej, ostrej fazie choroby dochodzi do licznych infekcji i zakażeń, pojawiają się również zmiany nowotworowe.
Objawami AIDS są miedzy innymi mięsak Kaposiego, zapalenie płuc i inne poważne infekcje oddechowe.
Karolina J

