
Promieniowanie nadfioletowe odgrywa zasadniczą rolę w powstawaniu raków skóry. Wskazuje na to fakt, że około 70% raków skóry pojawia się na częściach ciała narażonych na promieniowanie słoneczne, zwłaszcza na twarzy i szyi. Dalszym dowodem jest wyższa częstotliwość tego raka wśród rolników i innych pracowników pracujących w warunkach narażenia na promieniowanie słoneczne, mniejsza zaś u Murzynów, Murzynów także doświadczenia z wywołaniem raka skóry u zwierząt poddawanych promieniowaniu nadfioletowemu. Zanikanie warstwy ozony w stratosferze zwiększa ilość tego promieniowania docierającego do Ziemi. Z tych względów ochrona przed promieniowaniem słonecznym staje się głównym środkiem zapobiegawczym.
Jest to szczególnie ważne w tych rejonach geograficznych, nad którymi doszło do zniknięcia warstwy ozonu. Są to Australia i południowa cześć Ameryki Południowej, a więc rejony najbliższe Antarktydzie, gdzie zanik warstwy ozonu osiągnął najwyższy stopień. Istotnie na przełomie lat 80 i 90 zaobserwowano narastające częstości raka skóry a Argentynie i Chile.
Karolina J