Niedoczynność przysadki

Niedoczynność przysadki to niedobór hormonów przysadki, może być następstwem zaburzeń dopływu krwi, obrażeń głowy, nowotworu przysadki lub powikłaniem radioterapii stosowanej w leczeniu guzów mózgu. Bywa że przyczyna jest nieznana.

Lekarz podejrzewając niedoczynność przysadki zleca wykonie badań krwi oraz innych specjalistycznych badań wykrywających niedobory hormonów. Będzie trzeba także wykonać prześwietlenie i obrazowanie metodą tomografii komputerowej lub jądrowego rezonansu magnetycznego, aby zbadać, czy istnieje problem z przysadką.

Występujące objawy niedoczynności przysadki mogą rozwijać się stopniowo; są to:
- niedobór wzrostu u dzieci, słabość i zmęczenie;
- brak owłosienia, niskie libido i impotencja u mężczyzna oraz brak miesiączki, objawy niedoboru estrogenu (ból podczas stosunku płciowego i napady gorąca) u kobiet;
- u młodych ludzi opóźniony początek pokwitania;
- wzrost wagi, zaparcia, brak energii, wrażliwość na zimno i suchość skóry;
- bladość, utrata wagi, niskie ciśnienie krwi, zawroty głowy i zmęczenie;
- pragnienie, nadprodukcja moczu

Czasami niektóre objawy pojawiają się nagle i są bardzo gwałtowne (udar przysadki) np. ból głowy, zapaść, hipotermia, niskie stężenie glukozy we krwi i nienormalne niskie ciśnienie. W takich sytuacjach potrzebne jest leczenie doraźne w nagłych przypadkach.

Leczenie polega zazwyczaj na uzupełnieniu brakujących hormonów wydzielanych w gruczołach uzależnionych od przysadki (tarczyca, gonady, nadnercza), a czasami na bezpośrednim zastąpieniu hormonów przysadki. Gdy niedobór hormonów jest efektem nowotworu, guz musi być usunięty chirurgicznie lub za pomocą leków czy radioterapii, a brakujący hormon lub hormony uzupełnione.

Karolina J