Instytut rehabilitacyjny Peto

Dr Andreas Peto, lekarz i pedagog, prowadził od 1947 r. do swojej śmierci w 1967 r. instytut rehabilitacyjny o charakterze pedagogicznym. Według stworzonej przez niego metody funkcjonuje on do dziś. Instytut służy usprawnianiu dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Prowadzi on także tzw. szkołę matek dla grup poniżej 3 lat, do której przyjmowane są dzieci wraz z matkami mniej więcej na 1 miesiąc, po czym kontynuują pracę w domu. Są również grupy ambulatoryjne w których usprawnianie odbywa się przez dwie godziny dziennie dla dzieci młodszych, a dla starszych przez całe przedpołudnie. Ważna dla metody jest organizacja pracy w instytucie.

Dzieci na stały pobyt przyjmowane są na 2-3 lata, z przerwą wakacyjną, celem pobytu jest takie usamodzielnienie dziecka w podstawowych czynnościach aby mogło ono po zakończeniu usprawniania pójść do normalnej szkoły. Musi więc głównie opanować chodzenie, mówienie i pisanie. W licznych zajęciach w ciągu całego dnia dzieci uczą się wykonywać wszystkie zajęcia bez pomocy z zewnątrz. Zajęcia obejmują: ćwiczenia ruchowe, naukę mowy, zajęcia szkolne i samoobsługę (włącznie z codziennym sprzątaniem swojego pomieszczenia).

Ściśle związane z pracą instytutu jesz szkolenie tzw. przewodników dziecięcych (konduktorów), którzy stanowią później kadrę instytutu i placówek pokrewnych. Studia trwają 4 lata. Przez cały ten czas studenci są etatowymi pracownikami instytutu, będąc pomocnikami pracowników wykwalifikowanych, a poza godzinami pracy szkolą się teoretycznie w wybranych przedmiotach z bardzo wielu dziedzin wiedzy potrzebnej do wszechstronnego prowadzenia dziecka. Po uzyskaniu dyplomu przewodnika czy przewodniczki mogą wykonywać prace wchodzące w zakres obowiązków terapeuty ruchowego, zajęciowego, nauczyciela, psychologa, pielęgniarki, logopedy a nawet fotografa i technika ortopedycznego. Przystępując do pracy są stale związani z jedną grupą dzieci.